Drugi tom korespondencji S. I. Witkiewicza z zona zawiera 320 listow, kartek, pocztowek i telegramow z lat 1928-1931. To niezwykly zapis codziennego zycia Witkacego. Z koncem 1928 roku wraz z matka przenosi sie do zakopianskiej willi "Olma", nalezacej do doktorstwa Bialynickich-Birula. Wlasnie tam odbywaja sie "orgie", czyli kontrolowane eksperymenty z peyotlem i meskalina Mercka. Plotka o wybrykach Witkacego szybko roznosi sie po Zakopanem; dla wielu mieszkancow jest on alkoholikiem, narkomanem, blaznem nakladajacym maski, "wodczanym demonem", rozpustnikiem. Nie trzeba juz dzisiaj przekonywac, jak bardzo powierzchowne i plytkie byly oceny karmiacych sie legenda Witkacego. Prezentowane Listy do zony stanowia na to jeden z wielu dowodow. Wyziera z nich czlowiek trapiony rozmaitymi chorobami, czlowiek walczacy z nalogiem palenia papierosow. Wyziera z nich artysta borykajacy sie z powaznymi klopotami materialnymi, z trudem, przez wiele miesiecy poprawiajacy Nienasycenie, co i rusz ponawiajacy proby rozpoczecia Nowego Zycia na Wielka Skale. Wyziera z nich wreszcie maz wdajacy sie w liczne romanse, takze w trwaly zwiazek z Czeslawa Okninska. Bardzo utrudnialo to Witkacemu dobre relacje z zona, a jednak wciaz zapewnial ja o swojej milosci. Wszystkie listy zostaly opatrzone szczegolowymi przypisami.