Kurzbeschreibung:
"Ksiazka ta jest opisem moich podrozy do Afganistanu od marca 2002 roku, do sierpnia 2007 roku. Jest to zapis wspomnien zwiazanych z konkretnymi sytuacjami, jakie mialy miejsce podczas tych wizyt, i refleksji zwiazanych z moimi wczesniejszymi pobytami poczynajac od 1976 roku. Kiedy porownywalem stare i nowe notatki, czesto zaskakiwala mnie aktualnosc dawnych zapisow.
Ksiazka jest bardzo osobista: opisuje wlasne spostrzezenia i przemyslenia. Wbrew zwyczajowi reporterskiemu narzucam czytelnikowi wlasne zdanie, z ktorym mozna sie zgodzic lub nie. I tym, sadze, rozni sie od innych publikacji ukazujacych ten kraj. Jest to moje wlasne postrzeganie codziennego zycia i ludzi, z ktorymi zetknalem sie osobiscie lub tylko o nich slyszalem. Moze ono czytelnika denerwowac, wzbudzac kontrowersyjne opinie co do przedstawionych wydarzen i wysnuwanych przeze mnie wnioskow.
Staram sie w niej "rozprawic" ze stereotypem Afganistanu jaki tkwi w naszej europejskiej swiadomosci.Jak kazdy stereotyp jest oparty na emocji, nie zas na rzetelnej wiedzy, jest bardzo szkodliwy. Przeszkadza w dotarciu do racji drugiego czlowieka i czesto prowadzi do wyrzadzenia mu krzywdy. Niestety duza role w utrwalaniu stereotypow odgrywaja radio i telewizja, a slowem pisanym jest bardzo trudno z nimi walczyc. Niemniej kazda proba obalenia oszustwa i przekazanie prawdy o innych kulturach i innych ludziach jest konieczna. Na pewno nie zaszkodzi nikomu, lecz przyniesie troche dobra na tym "zakreconym jak domek slimaka" swiecie.
Bardzo istotnym jest fakt, iz Afganistan jest jednym z najbardziej dynamicznie zmieniajacym sie krajow. Wiele spraw opisywanych na poczatku ksiazki, stracilo swoj byt rok lub dwa pozniej. Nastroje polityczne zmieniaja sie szybciej niz mozna bylo sie tego spodziewac. Z gospodarka jest podobnie. Nie ma postaci, organizacji ani tez sily ktora kontrolowalaby wydarzenia polityczne i ekonomiczne kraju.
Po ataku terrorystow na World Trade Center wiadomosci o Afganistanie praktycznie do 2003 roku nie schodzily z pierwszych stron gazet, a w telewizji trafialy na poczatek programu. Ten obraz tak wryl sie ludziom w pamiec, ze powstal stereotyp kraju niebezpiecznego i dzikiego, stereotyp daleki od prawdy, przynoszacy Afganistanowi wielkie szkody.
..................................
W latach 1976-77 przebywalem wraz z trojka przyjaciol: Pstyna, Czolkiem i Behemotem, na stypendium naukowym Wydzialu Literatury i Nauk Spolecznych Uniwersytetu w Kabulu. Od tego czasu Afganistan jest moja druga ojczyzna. Wszystko, co sie wtedy wydarzylo i co dzieje sie tam obecnie, ma dla mnie znaczenie osobiste; marze, by wreszcie w tym kraju nastal spokoj i zebym mogl tam wyjechac ponownie".
